Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Η εποχή της αβρωνιάς...εκλεκτό φαγητό για όσους ξέρουν να τη μαγειρέψουν



Αυτή είναι η εποχή τους και όσοι ξέρουν να τις μαγειρέψουν σωστά γνωρίζουν πως είναι πεντανόστιμες γι αυτό και τις αναζητούν μανιωδώς στην Κρήτη, θεωρώντας τις παράλληλα φάρμακο.

Ο λόγος για τις αβρωνιές ή Tamus communis, όπως είναι η επιστημονική τους ονομασία.

Πρόκειται για αναρριχώμενο φυτό που συναντάμε κυρίως σε περιοχές με υγρασία, κοντά σε δέντρα με πυκνή βλάστηση και δροσιά. Το ύψος του φυτού μπορεί να φτάσει μέχρι και τα τρία μέτρα ωστόσο αυτό που τρώγεται είναι η απόληξη του, που μοιάζει με σπαράγγι.

Λέγεται πως η αβρωνία ανήκει στα βότανα του Κενταύρου Χείρωνα και κατά την αρχαιότητα είχε χρήση στη θεραπεία γυναικολογικών προβλημάτων. Ο Διοσκουρίδης ανέφερε χρήση τμημάτων του φυτού για την αντιμετώπιση των φακίδων στο πρόσωπο ενώ στη λαϊκή ιατρική καταναλώνεται από όσους αντιμετωπίζουν πέτρες στα νεφρά και νοσήματα του ουροποιητικού.

Οι βλαστοί του ως κατάπλασμα ή αλοιφή έχουν χρήση και στις περιπτώσεις εγκαυμάτων ενώ έχουν δράση και εναντίον των μωλώπων. Μάλιστα οι Γάλλοι ονομάζουν την αβρωνιά φυτό για τις δαρμένες γυναίκες.

Χρήσιμος θεωρείται και ο χυμός του, μαζί με μέλι, για εκείνους που εμφανίζουν άσθμα.


Παρολαυτά το συγκεκριμένο φυτό δεν είναι απαλλαγμένο από τοξικότητα. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τους Κρητικούς από το να μαγειρέψουν τμήματα του τα οποία αν και βγάζουν μια ελαφρά πικράδα, όταν ψηθούν σωστά είναι πολύ νόστιμα.

Συνταγή


Υπάρχουν διάφορες συνταγές για το μαγείρεμα της αβρωνιάς. Στα μέρη μου ωστόσο δεν μαγειρεύεται μόνη της αλλά συνδυάζεται με τρυφερά βλαστάρια μολόχας και φύλλα αγκινάρας (από τη βάση του φυτού της αγκινάρας κι όχι τον καρπό της).

Η συνταγή είναι απλή και πολύ νόστιμη. Αρκεί να τσιγαρίσετε λίγο κρεμμυδάκι σε λάδι και να προσθέσετε σταδιακά καθαρισμένα φύλλα αγκινάρας, τις κορυφές από τις μολόχες και μόλις ψηθούν ελαφρά, τις αβρωνιές. Λίγο πριν κατεβάσετε την κατσαρόλα από τη φωτιά (εννοείται πως έχετε προσθέσει αλάτι και πιπέρι, προαιρετικά) ρίχνετε μέσα λίγο ξύδι (1-2 κουταλιές)  με αλεύρι που έχετε πριν χτυπήσει καλά ώστε να γίνει χυλός. Ανακατεύεται και αποσύρετε από την εστία σας.


Στο φαράγγι των Αγίων με τα κρυστάλλινα νερά και το επιβλητικό τοπίο

  Κάποτε ήταν ένα φαράγγι ιδανικό για τους ερημίτες που ήθελαν να έλθουν κοντά στο Θεό και να γνωρίσουν τις αντοχές τους, σήμε...