Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Ο τουρισμός της Κρήτης φέτος μετράει.. απώλειες


Δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία του προέδρου του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων,  Ανδρέα Ανδρεάδη, περί ρεκόρ αφίξεων τουριστών και αύξησης των τουριστικών εσόδων το 2015, παράγοντες του τουρισμού στην Κρήτη.

Πριν από λίγες ημέρες ο κ Ανδρεάδης είχε κάνει λόγο για αφίξεις 26 εκ. φέτος έναντι  24 εκ. 2014 και για έσοδα 14,5 δις € έναντι 13,5 δις το 2014 .

Στην ίδια λογική ο κ Ανδρεάδης εκτίμησε πως και τα τουριστικά έσοδα θα αυξηθούν κατά 1 δισ. ευρώ φθάνοντας για το 2015 στα 14,5 δισ. από 13,5 δισ. ευρώ που ήταν πέρυσι.

Ο Γενικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διευθυντών Ξενοδοχείων και Αντιπρόεδρος του  Παγκρήτιου Συλλόγου Διευθυντών Ξενοδοχείων Δημήτρης Κουμπαράκης εξηγεί πως μέχρι τώρα η πτώση στις αφίξεις κινείται κοντά στο 10% ενώ δεν αποκλείεται στο κλείσιμο της η χρονιά να καταγράψει απώλειες 15% ,χωρίς να υπολογίζουμε τι συμβαίνει με τις διανυκτερεύσεις.

Όσο για τους τζίρους των τουριστικών επιχειρήσεων με μια πρώτη πρόχειρη εκτίμηση δεν θα ήταν υπερβολικό να μιλήσουμε για πτώση 30%.


Ο ίδιος βέβαια διευκρινίζει πως η εικόνα της πτώσης δεν είναι ίδια σε όλους τους προορισμούς καθώς Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σαντορίνη και Μύκονος πάνε καλύτερα ενώ περιοχές, που όμως αποτελούν και τη βαριά βιομηχανία του τουρισμού, όπως η Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Ιονίου μετρούν μόνο απώλειες.

Τα περισσότερα ξενοδοχεία της Κρήτης αυτήν την περίοδο έχουν μικρές πληρότητες και παρά το γεγονός του ότι από τα μέσα Αυγούστου δουλεύουν με μεγάλες προσφορές στα πακέτα τους.

Αδιάψευστος μάρτυρας της μειωμένης τουριστικής κίνησης στην Κρήτη η εικόνα που παρουσιάζουν δημοφιλείς προορισμοί, εντός του νησιού, όπως τα Μάλια, η Χερσόνησος, το Ρέθυμνο και ο Άγιος Νικόλαος.

Στην αρνητική εικόνα που εμφανίζει, σε επίπεδο τουριστικό, η Κρήτη μεγάλο ρόλο έπαιξε, πέρα από την πολιτική και οικονομική αστάθεια της χώρας μας ,η τεράστια πτώση του τουριστικού ρεύματος από Ρωσία.

Δυστυχώς, μας λέει ο κ Κουμπαράκης, η πτώση από τη ρωσική αγορά ξεπέρασε το 50% και αυτή την εποχή αγγίζει το 60% με προοπτική στο κλείσιμο της χρονιάς να φθάσει το 65%.

Ελένη Βασιλάκη


Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Πλήγμα για τον τουρισμό της Κρήτης η παύση δραστηριοτήτων της Πολωνικής Alfa Star S.A.


Πλήγμα και για τον τουρισμό της Κρήτης και όχι μόνο, αποτελεί η διακοπή δραστηριοτήτων του Πολωνικού τουριστικού φορέα Alfa Star S.A.

Ο εν λόγω ταξιδιωτικός οργανισμός διακινούσε σημαντικό αριθμό τουριστών και στο νησί μας αντιπροσωπευόμενος από το Delta Net.

Σε ανακοίνωση του που εκδόθηκε σήμερα από την  Alfa Star S.A γίνεται λόγος για απώλεια ρευστότητας που την υποχρεώνει να διακόψει τα προγράμματα διακοπών της ενώ περιγράφει στους πελάτες της που πραγματοποιούν αυτή την περίοδο τις διακοπές τους  με ποιο τρόπο θα μπορέσουν να επιστρέψουν πίσω στη χώρα τους.

Σε εποχές δύσκολες για τον τουρισμό, καθώς μπορεί κάποιοι να ισχυρίζονται πως τα νούμερα των αφίξεων πάνε καλά, όμως  τα έσοδα στον τουριστικό τομέα  είναι- πέρα από κάθε αμφιβολία -πενιχρά, τέτοιες ειδήσεις μόνο προβληματισμό και θλίψη προκαλούν

Ε.Β


Δεν τα κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή ο Ηρακλειώτης που τον δάγκωσε σφίγγα


Δεν κατάφερε τελικά να κρατηθεί στη ζωή ο Ηρακλειώτης που νωρίτερα το μεσημέρι έχασε τις αισθήσεις του μετά απο δάγκωμα σφίγγας.

Ο άτυχος άνδρας διακομίστηκε διασωληνωμένος  στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ηρακλείου όπου όμως οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τον κρατήσουν ζωντανό.

Το πλήρωμα του ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ, που έσπευσε να τον παραλάβει, για αρκετά λεπτά κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες  για να επαναφέρει τις αισθήσεις του καθώς λίγη ώρα μετά το τσίμπημα ο, ηλικίας περίπου 50 ετών, άνδρας κατέρρευσε προφανώς έχοντας υποστεί  αλλεργικό σοκ 

Ο άτυχος άνδρας, που ήταν ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα και διατηρούσε, σύμφωνα με πληροφορίες του e-storieskritis.blogspot.gr ηλεκτρολογείο στον Κρουσώνα, εκτελούσε αγροτικές εργασίες σε αμπέλι στην περιοχή της Φοινικιάς μαζί με άλλα άτομα.

Μετά το δάγκωμα της  σφίγγας παραπονέθηκε στην παρέα του πως δεν ένιωθε καλά κι έτσι τον πήραν και μετέβησαν όλοι μαζί  σε  φαρμακείο της Χριστομιχάλη Ξυλούρη όπου όμως και έχασε τις αισθήσεις του με αποτέλεσμα να κληθεί ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Στις μικρές κοινωνίες της Κρήτης προηγούμενων δεκαετιών δεν υπήρχαν φτωχοί



Πολλές φορές, ειδικά τα τελευταία χρόνια, ακούμε από ηλικιωμένους Κρητικούς να λένε πως μπορεί όταν εκείνοι ήταν νέοι να μην είχαν τις δικές μας ανέσεις όμως κανείς τους δεν πεινούσε, αφού είχαν καταφέρει με κόπο και πολύ δουλειά να έχουν αυτάρκεια σε όλα.

Στα χωριά της Κρήτης ακόμα και την Κατοχή οι άνθρωποι είχαν πάντα ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι τους, ένα πιάτο που κοπίαζαν δουλεύοντας τη γη τους για να το αποκτήσουν αλλά που ποτέ, ακόμα και στις δυσκολότερες περιόδους, δεν τους έλειψε.

Είναι λοιπόν φυσικό εκείνης της γενιάς οι Κρητικοί να θεωρούν τις σημερινές εικόνες των συσσιτίων, των αστέγων και όλων εκείνων των κατατρεγμένων συμπολιτών μας, λόγω κρίσης, περισσότερο βάρβαρες από αυτές που τους επιφύλασσε η δική τους, χωρίς τις τεχνολογικές εξελίξεις, ζωή.

Ο 95χρονος Αριστείδης Σφακιανάκης, που γεννήθηκε και έζησε όλη του τη ζωή στο Αλάγνι του σημερινού δήμου Αρχανών Αστερουσίων, θυμάται πως τη δεκαετία του 30 αλλά ακόμα και επί Κατοχής, όσοι ζούσαν στα χωριά δεν δυσκολεύονταν να επιβιώσουν.

«Είχαμε τα ζώα μας: το γουρούνι μας, τις κότες μας, την κατσίκα μας , τις γελάδες μας, είχαμε τα πάντα. Κρέας δεν αγοράζαμε. Είχαμε το δικό μας αφού δεν υπήρχαν κρεοπωλεία. Αν έσπερνες είχες να φας αλλιώς όχι»,μας λέει.

Τα βόδια και τα ξύλινα αλέτρια χρησιμοποιούνταν κατά κόρον στο χωριό για να καλλιεργηθεί η γη. «Όλοι είχαμε βόδια και αγελάδες για τα χωράφια μας. Αν είχες λίγη περιουσία είχες μια αγελάδα και είχε άλλη μια ένας συγχωριανός, με επίσης λίγη περιουσία, και όταν χρειαζόταν  δάνειζε ο ένας του άλλου το ζώο κι έτσι με δύο έσκαβαν τη γη». Οι περισσότεροι βέβαια στο Αλάγνι είχαν ζευγάρι ζώων για την άροση και κάποιοι ακόμα και 1,5 ζευγάρι, εξηγεί ο κ Σφακιανάκης και προσθέτει πως σε γενικές γραμμές μπορεί να πει κανείς πως ήταν ένα χωριό νοικοκυραίων αφού άνθρωποι σε αυτό που δεν είχαν ζώα και δεν καλλιεργούσαν δεν υπήρχαν.

Τα περισσότερα χωράφια στην περιοχή αυτή είχαν σπαρτά, κάθε είδους, ενώ τα αμπέλια και οι ελιές ήταν λιγοστές. Πέρα από σιτάρι, κριθάρι κάθε σπίτι καλλιεργούσε και τα όσπρια του κι έτσι τίποτα δεν του έλειπε. Κατάφερνε να έχει το γάλα του, το κρέας του, τα αυγά του, κηπευτικά άφθονα, αλεύρι για το ψωμί και το παξιμάδι του, λάδι, κρασί και φυσικά όσπρια.

Στις μέρες μας αυτές οι κοινωνίες θα έπρεπε να γίνουν πρότυπα για τους πολλούς Έλληνες. Σαφώς  θα ήταν παράλογο να τους ζητήσει κανείς να απαρνηθούν τις ευκολίες του σύγχρονου τρόπου ζωής όμως δεν θα ήταν κακό να γυρίσουν (όσοι έχουν αυτή τη δυνατότητα) στη γη και να δουν ότι ακόμα μπορεί να τους θρέψει.


Είναι βέβαια περισσότερο κοπιαστικό το να καλλιεργείς, από το να περιμένεις το επίδομα ανεργίας ή το συσσίτιο, όμως είναι ταυτόχρονα απείρως πιο παραγωγικό και ενισχυτικό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και ίσως αυτό πρέπει να είναι και το ζητούμενο σε εποχές που ο καθένας από εμάς αντιπροσωπεύει έναν αριθμό κι όχι μια ύπαρξη που θέλει να αισθάνεται παραγωγική, χρήσιμη χωρίς να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. 

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Η άγρια και μελαγχολική ομορφιά του Οροπεδίου Λασιθίου (ΦΩΤΟ)



Όλες τις εποχές του χρόνου τόσο το Οροπέδιο Λασιθίου όσο και η διαδρομή προς αυτό σε αποζημιώνουν με τις μοναδικές αντιθέσεις τους, με την εναλλαγή πέτρας και πράσινου, με την δύναμη που περικλείει η  γενέθλια γη του πατέρα των Θεών, του Δία.


Το άγριο του τοπίου σε συνδυασμό με τα ανθρώπινα δημιουργήματα, για να δαμαστεί αυτή η αγριάδα, είναι εντυπωσιακά.

Από το φράγμα Αποσελέμη, που εξελίσσεται σιγά σιγά σε ένα υπέροχο βιότοπο, μέχρι τους ερειπωμένους πέτρινους ανεμόμυλους αλλά και τους ανακατασκευασμένους σιδερένιους ανεμόμυλους και τα παλιά σπίτια των χωριών του Οροπεδίου η ομορφιά ξεχειλίζει.



Ειδικά αυτή την περίοδο που το καλοκαίρι έχει αρχίσει να αφήνει τις μελαγχολικές πινελιές του στην περιοχή ο επισκέπτης της δεν μπορεί παρά να σταθεί σε αυτές και να τις αποτυπώσει στη μνήμη του, όχι όμως σαν παλιές κιτρινισμένες καρτ ποστάλ αλλά πλημμυρισμένες από  χρώματα, αρώματα και εκείνη τη χαρακτηριστική καλοκαιρινή δροσερή αύρα που αναδίδουν και που μπορείς να τη νιώσεις μόνο στο Οροπέδιο του Λασιθίου.







Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Ο ευρωπαϊκός "πολιτισμός" των οδηγών που στολίζουν τους δρόμους με σκουπίδια


Μα πότε επιτέλους θα γίνουμε άνθρωποι; Γιατί περί ανυπαρξίας της κοινής ανθρώπινης λογικής πρόκειται όταν πετάς έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου σου σκουπίδια σε εθνικούς δρόμους ενώ ξέρεις πως δεν υπάρχει κανείς να τα μαζέψει και κυρίως ενώ δεν αποτελεί βάρος ένα κουτάκι αναψυκτικού ή περιτύλιγμα για να το κρατήσεις και να το πετάξεις όταν θα βρεθείς κοντά σε κάποιο κάδο.


Η εικόνα των δρόμων της Κρήτης, εθνικό και επαρχιακό δίκτυο, είναι στ’ αλήθεια τραγική λόγω των σκουπιδιών. Η βροχή των τελευταίων ημερών ανέδειξε ακόμα περισσότερο το πρόβλημα αφού παρέσυρε κάθε είδους σκουπίδι και το συγκέντρωσε σε μεγάλους σωρούς- μάρτυρες του «πολιτισμού» και του παραλογισμού μας.



Κουτάκια αναψυκτικών, περιτυλίγματα κάθε λογής, πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, κοσμούν τα πρανή, αφού η υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με την καθαριότητα του εθνικού δικτύου προφανώς δεν είναι σε θέση, εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού και κονδυλίων, να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.


Όμως αν γι αυτή την κατάσταση έχει μία φορά ευθύνη η αρμόδια υπηρεσία η ευθύνη πολλαπλασιάζεται για όλους εκείνους τους ασυνείδητους που με μεγάλη ευκολία ανοίγουν το τζάμι του αυτοκινήτου τους και στολίζουν τους δρόμους με σκουπίδια. Αλήθεια τους αρέσει να βλέπουν αυτή την κατάντια; Νιώθουν έτσι περισσότερο Ευρωπαίοι;






Με μαγκούρες οι κάτοικοι των Ζωφόρων κυνηγούσαν επί ώρες επίδοξους διαρρήκτες


Σκηνές απείρου κάλλους διαδραματίστηκαν στους Ζωφόρους, του Δήμου Μινώα Πεδιάδος, με ένα ολόκληρο χωριό να κυνηγάει σε δρόμους και χωράφια με μαγκούρες κι ότι άλλο βρέθηκε στο διάβα του, τουλάχιστον 4 άνδρες που αποπειράθηκαν να διαρρήξουν σπίτι του οικισμού.

Τον ένα εκ των δραστών εντόπισε επάνω στην ταράτσα του σπιτιού, που είχε μπει στο στόχαστρο, ένας γείτονας του ιδιοκτήτη της κατοικίας ο οποίος και του τηλεφώνησε για να τον ρωτήσει τι έψαχνε στην ταράτσα στις 10 το βράδυ. Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, το οποίο βρίσκεται στην άκρη του χωριού, απάντησε πως δεν ήταν εκείνος στην ταράτσα αφού έβλεπε τηλεόραση εκείνη την ώρα μέσα στο σπίτι..και τότε ξεκίνησε το κυνήγι. 

Όλη η γειτονιά σηκώθηκε στο ποδάρι με αποτέλεσμα οι δύο από τους δράστες να μπουν στο αυτοκίνητο μάρκας Peugeot , με το οποίο είχαν φθάσει στους Ζωοφόρους και να διαφύγουν αμέσως. Ο νεαρός άνδρας  που ήταν στην ταράτσα πήδηξε από ύψος τουλάχιστον 3,5 μέτρων και χάθηκε στους δρόμους όπως και ένας ακόμα συνεργός τους.

Μέσα σε λίγα λεπτά ένα ολόκληρο χωριό βρέθηκε να κυνηγά τους δύο επίδοξους διαρρήκτες, που είχαν ξεμείνει στην περιοχή και κινούνταν πεζοί, επιστρατεύοντας φακούς, μαγκούρες κι άλλα αυτοσχέδια "όπλα"  ενώ παράλληλα κλήθηκε η Αστυνομία. 

Επί ώρες χτένισαν κάθε δρόμο του οικισμού αλλά και τα κοντινά χωράφια βρίσκοντας μόνο τα  παπούτσια του δράστη  που είχε «βουτήξει» από την ταράτσα, καθώς το ένα του έφυγε κατά την πτώση  και το δεύτερο στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τους αγανακτισμένους κατοίκους  των Ζωφόρων που βρέθηκαν το κατόπι του.


Τελικά κανείς εκ των δραστών δεν συνελήφθη ωστόσο δόθηκαν στην Αστυνομία τα χαρακτηριστικά τουλάχιστον του ενός αλλά και ο αριθμός κυκλοφορίας του οχήματος με το οποίο είχαν πάει στο χωριό και μάλιστα από νωρίς για να κόψουν κίνηση και να εντοπίσουν το σπίτι ή τα σπίτια που θα μπορούσαν να «χτυπήσουν» ευκολότερα.

Ε.Β

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Δεκαπενταύγουστος στην αγκαλιά της παραλιακής Κρήτης


ΔΙΑΣΚΑΡΙ

 Είμαστε για τα καλά στην καρδιά του καλοκαιριού και στο παραπέντε της μεγάλης γιορτής του 15αύγουστου.

Όλες οι παραλιακές περιοχές της Κρήτης αυτήν την περίοδο γεμίζουν από κόσμο, που είτε στα πλαίσια των διακοπών του είτε εκμεταλλευόμενος την αργία της Παναγίας ,απολαμβάνει τη θάλασσα και τον ζεστό Κρητικό ήλιο.

ΑΓΙΑ ΦΩΤΙΑ

ΚΟΛΟΚΥΘΑ
ΕΛΑΦΟΝΗΣΙ

 Οι επιλογές όμορφων παραλιών σε όλο το νησί είναι σχεδόν απεριόριστες.

Παραλίες πολύβουες, παραλίες ερημικές, παραλίες κοντά σε αστικά κέντρα ή σε σημεία με δύσκολη πρόσβαση.

ΙΤΑΝΟΣ
 Ότι κι αν επιλέξει κανείς ένα είναι σίγουρο: Η Κρήτη θα τον αποζημιώσει προσφέροντας του απλόχερα εναλλαγές τοπίων, καθαρά νερά και ξεγνοιασιά.

ΚΕΔΡΟΔΑΣΟΣ
ΧΙΟΝΑ

ΜΑΚΡΥ ΓΙΑΛΟ
ΜΑΤΑΛΑ

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Ξεχασμένες καλοκαιρινές διαφημίσεις για βολόσυρους και ποτάσσα...



Ανόρθωσις 1928

Πόσο μακρινές αλλά και άγνωστες, σε πολλούς από εμάς, φαντάζουν πλέον οι εποχές όπου επιχειρήσεις διαφήμιζαν στις εφημερίδες ποτάσσα και βολόσυρους.

Κι όμως τους καλοκαιρινούς μήνες, αρκετές δεκαετίες πριν, οι εφημερίδες της Κρήτης γέμιζαν από τέτοιες διαφημίσεις που καλούσαν τους ασχολούμενους με τη γεωργία να προμηθευτούν θρινάκια, βολόσυρους δίφυλλους και τρίφυλλους, βολοσυρόπετρες για το αλώνισμα τους αλλά και ποτάσσα για να αποξηράνουν τη σταφίδα τους.

Ανόρθωσις 1928

Πλέον κανείς δεν αλωνίζει με βολόσυρο, εκτός κι αν κάποιος πολιτιστικός σύλλογος θελήσει να αναβιώσει τις παλιές συνήθειες και να μάθει στους νέους πως τα σπαρτά κατέληγαν σπόροι κι αυτοί με τη σειρά τους αλεύρι. Όσο για την ποτάσσα…. κι εκεί ο χρόνος δυστυχώς είναι αμείλικτος. Πόσοι άραγε επιμένουν να κάνουν σταφίδα τη σουλτανίνα τους αντί να επιλέξουν την εύκολη λύση της οινοποίησης;
Φώτο:analipsis.com

Για την ιστορία να πούμε πως ο βολόσυρος ήταν ένα ξύλινο εργαλείο με ένα, δύο ή και τρία φύλλα ενωμένα  που χρησιμοποιούνταν κατά το αλώνισμα σιτηρών. Στην επιφάνεια του έφερε πριονωτά σίδερα, χαλίκια ή άλλο σκληρό υλικό με το οποίο τρίβονταν τα σιτηρά και ξεχώριζε ο καρπός τους  από το άχυρο . Το δε θρινάκι ήταν επίσης ξύλινο είδος φτυαριού ,αλλά με δόντια, και χρησιμοποιούνταν στο λίχνισμα των σιτηρών για να ξεχωρίσει ο καρπός από το άχυρο.

Ε.Β 



Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Τα όμορφα χωριά όμορφα.. γερνάνε



Με το σύνθημα "Τα όμορφα χωριά όμορφα γερνάνε" κάτοικοι αλλά και παιδιά προχώρησαν σε εικαστικές παρεμβάσεις στη Βουτουφού, στο παλιό χωριό, δίνοντας του ξανά ζωντάνια και χρώμα.


Καμβάς τους τα ερειπωμένα σπίτια του οικισμού και έμπνευση τους η φύση, ο άνθρωπος η ίδια η ζωή.


Μάλιστα τις εικαστικές τους παρεμβάσεις φωτογράφησαν και δημοσίευσαν στο leykohorivtf.blogspot.gr ,έτσι ώστε να μπορούμε κι εμείς μαζί τους να τις απολαύσουμε και γιατί όχι να βρουν μιμητές σε άλλα χωριά.


Αξίζει να σημειώσουμε πως στο συγκεκριμένο έργο συμμετείχαν: Βάλια Τσαγκαράκη, Μαρία Τσαγκαράκη, Νίκος Μαραγκάκης, Μαρία Βαμποράκη,  Μαρίνος Λουλάκης, Κορίνα Γ. Βαμποράκη, Μαριάννα Ασλάνη, Αναστασία Τσιγγελιώτη Μαρίνα Βαμποράκη, Λυδία Βαμποράκη, Μίνος Μαργαρίτης, Μελίνα Μακρίδη, Ιάσονας Μακρίδης ενώ στα έργα υποδομής: Μ. Σμυρνιωτάκη, Μανώλης Κιοστεράκης.



Για την ιστορία να πούμε πως Βουτουφού ήταν το παλαιότερο όνομα , το οποίο και διατήρησε ως το 1955, του Λευκοχωρίου.



  

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Ταξίδι πίσω στο χρόνο..στους ανεμόμυλους του Αλαγνίου


Μικρή έβρισκα συναρπαστικό το παιγνίδι στα ερείπια του και χαιρόμουν κάθε φορά που με τα αδέλφια μου αγναντεύαμε όλα τα γύρω χωριά από το ύψωμα όπου δέσποζε. Σήμερα με θλίβει η εικόνα των ερειπίων του..θες γιατί κάνει το μυαλό μου να τρέχει πίσω στα παιδικά μου χρόνια που έφυγαν ανεπιστρεπτί , θες γιατί μου θυμίζει αγαπημένους ανθρώπους που δεν είναι πια στη ζωή.


Ο αξετροχάρης ανεμόμυλος του θείου του Χαράλαμπου στο χωριό, για τον οποίο ο λόγος,  δεν ξέφυγε από την τύχη δεκάδων τέτοιων κατασκευών σε κάθε γωνιά της Κρήτης. Άκμασε σε αλλοτινούς χρόνους, δύσκολους και φτωχικούς και τώρα πεθαίνει… ότι απέμεινε απ’ αυτόν και δεν έγινε διακοσμητικό στοιχείο σε βίλες και επιχειρήσεις τουριστικού ενδιαφέροντος.

Τον θυμάμαι να στέκει αγέρωχος, μάρτυρας του μόχθου των ανθρώπων μιας άλλης εποχής, σ' ένα μυλοτόπι,  που οι συγχωριανοί μου  αποκαλούν «Ανεμομύλους», έχοντας «συνταξιοδοτηθεί» μερικές δεκαετίες πριν όταν η ανάγκη για άλεσμα σιτηρών με τον παραδοσιακό τρόπο χάθηκε.


Στις παιδικές μου μνήμες διατηρούνταν σε σχετικά καλή κατάσταση η σκεπή του ενώ στο εσωτερικό του υπήρχαν προσεκτικά λαξευμένες πέτρες. Ο άξονας του μύλου, αυτό το στρογγυλό ογκώδες και μακρύ δοκάρι που ξεπρόβαλε από τον πυργόμυλο και αποτελούσε στήριγμα για τον ανεμοτροχό, είχε πέσει αλλά παρέμενε στιβαρό και λείο. Από τα μικρά παραθυράκια του, δεξιά και αριστερά, ξεδιπλώνονταν ο κόσμος όλος, ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε ως παιδιά.


Σήμερα ο μύλος δεν έχει σκεπή. Μερικά δοκάρια μόνο στέκονται με δυσκολία στα σημεία όπου οι τοίχοι δεν έχουν καταρρεύσει ενώ έχουν κάνει φτερά όλες οι λαξευμένες πέτρες, μυλόπετρες και όχι μόνο. Το δοκάρι του άξονα, λαβωμένο, σαπίζει από το νερό της βροχής δείχνοντας όμως να μην θέλει να το βάλει κάτω, μ’ ένα μικρό τμήμα του να παίρνει ακόμα ανάσες από την εσοχή απ’ όπου παλιά δάμαζε τον άνεμο.


Ως παιδί φυσικά μ’ ενδιέφερε το παιγνίδι στον ανεμόμυλο κι έτσι η μόνη πληροφορία που μου αρκούσε ήταν ότι επρόκειτο για το μύλο του αδελφού της γιαγιάς μου..τίποτα άλλο. Σήμερα αυτή πληροφορία δεν μου φτάνει.

 Έτσι θέλοντας να ζωντανέψω και να διασώσω μνήμες από τη ζωή των ανθρώπων του τόπου όπου γεννήθηκα απευθύνθηκα στον γηραιότερο, εν ζωή, κάτοικο του Αλαγνίου, τον Αριστείδη Σφακιανάκη. Έναν 95χρονο, την πνευματική  διαύγεια του οποίου θα ζήλευε ακόμα κι ένας έφηβος. Τον βρήκα στο καφενείο του χωριού και με πολύ χαρά "περπατήσαμε" νοερά μαζί στους «Ανεμομύλους», πριν αλλά και στη διάρκεια της Κατοχής.


Μου είπε πως στο σημείο εκείνο λειτουργούσαν δύο ανεμόμυλοι, ο ένας στη θέση Μαύρο Σπήλιο,  του Σταύρου και του Αριστοτέλη Σφακιανάκη και ο δεύτερος και παλιότερος 150 μέτρα πιο πάνω, του θείου μου ,του Χαράλαμπου Σφακιανάκη, με συνιδιοκτήτη το Μανόλη Ζαιμάκη.

Οι μύλοι αυτοί εξυπηρετούσαν όχι μόνο το Αλάγνι αλλά και τους κατοίκους όλων των γειτονικών χωριών, που με μουλάρια και γαϊδουράκια μετέφεραν εκεί τα σιτηρά τους.


Οι μυλωνάδες είχαν πολύ δουλειά και εξαντλητικά ωράρια μετατρέποντας τις περισσότερες φορές το μύλο σε τόπο διαμονής,  αφού έπρεπε να περιμένουν εκεί για ώρες ώστε  να φυσήξει δυνατός βόρειος άνεμος και στη συνέχεια, όταν αυτός φυσούσε, για να εξυπηρετήσουν όλο τον κόσμο που τους είχε εμπιστευτεί τους καρπούς του.

«Κάθε χρόνο τέτοια εποχή είχαν φούργια», μου λέει ο κ Αριστείδης, εξηγώντας πως ο Αύγουστος αλλά και ο Σεπτέμβρης και Οκτώβρης ήταν το διάστημα που οι δύο μύλοι δούλευαν νυχθημερόν.

Τα σιτηρά στοιβάζονταν σε τσουβάλια μέσα και έξω από το μύλο και ο μυλωνάς έπρεπε να έχει το νου του και να είναι, εκτός των άλλων, και φύλακας για να μην «χαθούν» τα σιτηρά που του είχαν εμπιστευθεί για να αλέσει.


Οι ανεμόμυλοι της εποχής εκείνης ήταν κάτι σαν τα καφενεία των μετέπειτα χρόνων. Σημεία κοινωνικής συναναστροφής και συνάντησης των ανθρώπων. Ο κ Αριστείδης θυμάται μάλιστα, συχνά πυκνά, να διανυκτερεύει σε αυτούς, την περίοδο από το 1935 μέχρι και το 1945. Εδικά όταν οι Γερμανοί κατακτητές πάτησαν το πόδι τους στο Αλάγνι, όσους έβρισκε το σκοτάδι στο μύλο αναγκαστικά διέμεναν εκεί.

Οι Γερμανοί, θυμάται ο 95χρονος, δεν ενοχλούσαν τους κατοίκους του χωριού στην καθημερινή τους δραστηριότητα, τους άφηναν να καλλιεργούν, να πηγαίνουν και να έρχονται στο μύλο αλλά δεν ήθελαν να κυκλοφορεί κανείς τους τις βραδινές ώρες.

Την εποχή εκείνη αλλά και προγενέστερα έβλεπες εκτάσεις μόνο με σπαρτά, εκεί όπου σήμερα στο χωριό υπάρχουν αμπέλια. Και οι  ελαιώνες όμως ήταν ελάχιστοι (στον Κρουσαμό, στον Πρασσά, στον Κάμπο). Οι Αλαγνιανοί κατάφερναν  να έχουν, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι Κρητικοί, τα πάντα μοχθώντας πάνω στη γη τους ,μια λεφτά δεν υπήρχαν για να αγοράσουν τα απαραίτητα.

Στα χωράφια έβρισκες σιτάρι, κριθάρι, φακές, ρεβίθια,ταγή. «Έπρεπε να σπείρεις για να φας αλλιώς πεινούσες» περιγράφει ο κ Αριστείδης αναγνωρίζοντας πως η κατάσταση τότε ήταν δράμα. Όταν τον ρώτησα όμως αν τότε ήταν καλύτερα στο παρελθόν με τις όποιες δυσκολίες σε σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα χωρίς δεύτερη σκέψη απάντησε χαμογελώντας « Η σημερινή δεν κατέχω μπα να ναι  χειρότερη;»

Ελένη Βασιλάκη

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Καταστροφική χαλαζόπτωση σήμερα στην περιοχή του Πύργου


Ούτε η φύση φαίνεται να είναι σύμμαχος των αγροτών το τελευταίο διάστημα . Στις 2 σήμερα το μεσημέρι και επί τουλάχιστον μία ώρα στην περιοχή του Πύργου άνοιξαν οι ουρανοί. Μέσα στο κατακαλόκαιρο σημειώθηκε ισχυρή χαλαζόπτωση, όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες από τα Πραιτώρια Μονοφατσίου, η οποία χτύπησε με σφοδρότητα ελιές, αμπέλια, κηπευτικά.



Οι αγρότες της ευρύτερης περιοχής μιλούν για σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή καθώς αυτή η περίοδος είναι κρίσιμη για την πορεία όλων των  καλλιεργειών και το χαλάζι είναι το τελευταίο που θα περίμεναν μέσα στον Αύγουστο. 
Κι αυτό την ώρα που ο αγροτικός πληθυσμός της Κρήτης, και όχι μόνο ,κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα λόγω της επικείμενης φορολόγησης του με συντελεστές που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αφανισμό του.


Εναέριες λήψεις κατάσβεσης της πυρκαγιάς στο ΧΥΤΑ Αγίου Νικολάου

  Σίγουρα έχετε αναρωτηθεί κι εσείς πως βλέπουν από ψηλά τα σημεία όπου έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές τα μέλη του πληρώματος των ελικ...