Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Η Ιέρεια των Ανέμων των Μινωιτών...τη λάτρευαν και της προσέφεραν ελαιόλαδο





 
Μόλις δύο αναφορές έχουμε μέχρι σήμερα στην Ιέρεια των Ανέμων και στην λατρεία της στη Μινωική Κρήτη παρότι ο άνεμος φαίνεται να έπαιζε σπουδαίο ρόλο στη ζωή των Μινωιτών, λόγω της θαλασσοκρατορίας τους.



Αυτή την πτυχή της λατρευτικής ιεροπραξίας των Μινωιτών είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν σήμερα όσοι βρέθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου. 

Στο πλαίσιο συμμετοχής του στο  πρόγραμμα «Περιβάλλον και Πολιτισμός 2017: Πνοές Ανέμων», εστίασε σε ένα από τα βασικά εκθέματα του, στην πινακίδα Γραμμικής Β’ από την Κνωσό, όπου γίνεται αναφορά, για πρώτη φορά στους αρχαίους πολιτισμούς του Αιγαίου, σε ιέρεια που σχετίζεται με τη λατρεία των ανέμων.

 Η πήλινη αυτή πινακίδα  (1380 π.Χ.) ήταν η αφετηρία για μια ενδιαφέρουσα θεματική ξενάγηση, με τίτλο «Στην ιέρεια των ανέμων», με ζητούμενο την ανάδειξη της εμπλοκής του ανέμου σε λατρευτικές ιεροπραξίες της αρχαίας Κρήτης.

Ξεναγός η διευθύντρια του Μουσείου Στέλλα Μανδαλάκη και αφετηρία η πινακίδα της οποίας το περιεχόμενο έχει να κάνει με την προσφορά ποσότητας λαδιού στον Δικταίο Δία και σε όλους τους θεούς στην Αμνισό στο ιερό Δαιδάλειον και στην Ιέρεια των Ανέμων, κατά το μήνα Δεύκιο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως μας εξήγησε η κ Μανδαλάκη, οι πινακίδες της γραμμικής Β που βρέθηκαν στην Κνωσό είναι στην ουσία κατάστιχα όπου κατέγραφαν τα προϊόντα που έρχονταν και έφευγαν από το ανάκτορο, αγροτικά και άλλα, καθώς και τις προσφορές στις διάφορες θεότητες.

Η πινακίδα που εκτίθεται στο Μουσείο μας και άλλη μια που ενδεχομένως να εκτεθεί μέσα στο 2018 είναι οι μοναδικές διαθέσιμες μέχρι σήμερα που μαρτυρούν την ύπαρξη Ιέρειας των Ανέμων , μια ύπαρξη απόλυτα δικαιολογημένη από την έντονη και επιτυχημένη ενασχόληση των Μινωιτών με τη θάλασσα και τα μακρινά ταξίδια τους με ιστιοφόρα.



Την παρουσία του ανέμου στη λατρευτική παράδοση στη Μινωική Κρήτη την ανιχνεύουμε και στους χώρους λατρείας των Μινωιτών, που δεν διέθεταν μόνο ιερά μέσα σε ανάκτορα αλλά κυρίως λάτρευαν πάνω σε ιερά κορυφής ή σε χαμηλότερες κορυφές, σημεία όπου ένιωθαν πιο κοντά στο θεό. 

Εκεί ο άνεμος ήταν πάντα παρόν. Παρόν εξάλλου είναι και στη χριστιανική θρησκεία όπου ξέρουμε πως ο Θεός εμφύσησε πνοή ζωής στους πρωτόπλαστους .



Στα διάφορα ιερά κορυφής, που έχουν ανασκαφεί στην Κρήτη , Τραόσταλο, Κόφινα, κ.α βλέπουμε μεγάλη ποικιλία ταμάτων προς τις θεότητες και διαπιστώνουμε μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στα τάματα της περιόδους πριν το 1700 π.Χ και μετά. Στην Παλαιοανακτορική περίοδο τα τάματα είναι όλα πήλινα ενώ στη συνέχεια, η κοινωνική διαφοροποίηση, φέρνει στο προσκήνιο κι άλλα υλικά όπως χαλκός, ασήμι.

Συνηθισμένες μορφές στα τάματα οι ανθρώπινες, με σταυρωμένα τα χέρια σε στάση προσευχής ή με το ένα χέρι στο μέτωπο αλλά και οι ζωόμορφες. Ανάμεσα στα αναθήματα και μια λέμβος, που αν δούμε τη μεταφυσική της σημασία ενδεχομένως να παραπέμπει και στο ταξίδι της θεότητας στη θάλασσα για την προστασία όχι μόνο των επίγειων αλλά και των θαλάσσιων όντων.



Αίσθηση προκαλούν τα αναθήματα από το Πισκοκέφαλο, όπου βλέπουμε πλήθος πήλινων αλλά και δύο μεταλλικά σκαθάρια, σύμβολα της ανανέωσης, της αναπαραγωγής και της γονιμότητας. Ενδεχομένως να μαρτυρούν και σχέση με την Αρχαία Αίγυπτο, όπου επίσης είχαν τον ίδιο συμβολισμό.



Στην έπαυλη της Αγίας Τριάδας, βρέθηκε και εκτίθεται στο Μουσείο η μορφή μιας γυναίκας που αιωρείται πάνω σε δύο στύλους, στην κορυφή των οποίων βλέπουμε δύο περιστέρια. 

Αρχικά οι αρχαιολόγοι νόμιζαν πως επρόκειτο για ένα κορίτσι που κάνει κούνια. Κάποιοι συνέδεσαν το εύρημα με την τελετουργία της αιώρας στην Αρχαία Ελλάδα, δρώμενο σχετικό με τη γονιμότητα. 

Στην πορεία όμως, και με βάση άλλες παραστάσεις που ήλθαν στο φως από ανασκαφές, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κοπέλα είναι θεότητα, που κατέρχεται από τον ουρανό με τη βοήθεια του ανέμου και έχοντας συντροφιά δύο περιστέρια, τα οποία συναντάμε συχνά διπλα σε αναπαραστάσεις θεοτήτων.



Τον άνεμο όμως τονβλέπουμε παρόντα και στην περίφημη τοιχογραφία από το μέγαρο της βασίλισσας στην Κνωσό, τη λεγόμενη Χορεύτρια. Κι εκεί οι αρχαιολόγοι αρχικά θεώρησαν, βλέποντας τα μαλλιά της να ανεμίζουν, πως επρόκειτο για χορεύτρια που λόγω κίνησης εμφάνιζε μέρος της κόμης της να ανεμίζει.

 Στην πορεία ωστόσο οι αρχαιολόγοι κατάλαβαν πως δεν είναι μια απλή χορεύτρια αλλά μια θεότητα που κατεβαίνει κι εκείνη από τον ουρανό και ο άνεμος της παίρνει τη μαλλιά.



Την παρουσία του ανέμου βλέπουμε επίσης έντονα στα χρυσά δακτυλίδια που εκτίθενται στο Μουσείο, ανάμεσα σε εκείνο του Μίνωα.


Στο δακτυλίδι από τα Ισόπατα της Κνωσού, βλέπουμε τέσσερις γυναίκες να χορεύουν σε ένα αγρό με τις δύο να υψώνουν τα χέρια ως ικεσία προς τον ουρανό. Κοντά στην κεντρική φιγούρα ένα αιωρούμενο είδωλο στο βάθος μαρτυρά πως μέσα από τον τελετουργικό αυτό χορό μια θεότητα κατεβαίνει από τον ουρανό.

Αν παρατηρήσει κανείς τα πρόσωπα πάνω σε αυτά τα δακτυλίδια θα διαπιστώσει πως έχουν γίνει με μια αφαιρετική διάθεση χωρίς να φαίνονται τα χαρακτηριστικά τους .

 Όπως είπε η κ Μανδαλάκη αυτό δεν οφείλεται στο ότι πρόκειται για πολύ μικρές φιγούρες που το καλέμι δεν μπορούσε να προσεγγίσει δίνοντας τους χαρακτηριστικά αλλά στο ότι οι Μινωίτες ήθελαν αλλοιωμένα τα πρόσωπα  τους λόγω του ότι ο άνεμος τις έφερνε από τον ουρανό κι αυτή η κίνηση της καθόδου των θεοτήτων τις έκανε να μην φαίνονται καθαρά στα χαρακτιριστικά τους.



Σε ένα δεύτερο δακτυλίδι, από τα Καλύβια της Μεσαράς, εμφανίζεται μια μορφή να κινεί με δύναμη ένα δέντρο και μια άλλη να λυγίζει την ώρα που ένα μεγάλο πουλί εμφανίζεται στο βάθος. Εδώ έχουμε ένα τυπικό παράδειγμα δεντρολατρείας με τους καρπούς του δέντρου, που σείεται, να παρασέρνονται από τον άνεμο.



Στο χρυσό δακτυλίδι που βρέθηκε στον Πόρο έχουμε αναπαράσταση μιας θεότητας που με τη βοήθεια του ανέμου κατέρχεται από τον ουρανό με δύο πουλιά και στο κέντρο μια ανδρική μορφή με την οποία συνομιλεί .

Δυστυχώς στη μινωική θρησκεία η εικονογραφία είναι τέτοια που δύσκολα ξεχωρίζει κανείς τους ανθρώπους από τους θεούς , σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε άλλες θρησκείες, όπου οι μορφές είναι ξεκάθαρες.




Η ξενάγηση ολοκληρώθηκε με τη λάρνακα, που βρέθηκε στο Γάζι, όπου βλέπουμε ένα καράβι με πανιά και  κουπιά το οποίο κινείται με τη βοήθεια του ανέμου συμβολίζοντας το ταξίδι του νεκρού.

 Είναι πάντως απορίας άξιο που ένας λαός με τόσο έντονη ενασχόληση με τη θάλασσα, όπως οι Μινωίτες, κατέγραψε μόνο σε δύο κατάστιχα του την Ιέρεια των Ανέμων και δεν διέθετε μία θεότητα εξ ολοκλήρου σχετιζόμενη με τους ανέμους που τόσο πολύ χρειαζόταν για να κινεί τα ιστιοφόρα πλοία του στις θάλασσες.

Ελένη Βασιλάκη 

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Το Σπίτι του Βοσκού στο Κρανιώτικο Αόρι που σε μυεί στη ζωή των Μυλοποταμιτών κτηνοτρόφων




Στο Kρανιώτικο Aόρι, στον Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 848 μέτρων, εκεί που τελειώνει η επαφή με το σύγχρονο πολιτισμό και αρχίζει ο πολιτισμός του βουνού και της φύσης λειτουργεί τα τελευταία χρόνια το Σπίτι του Βοσκού.




Πρόκειται για ένα παραδοσιακό μιτάτο - καταφύγιο της κρητικής παράδοσης που έκτισαν τα πέντε αδέλφια της οικογένειας Κόκκινού με στόχο αφενός να ασκήσουν το κτηνοτροφικό επάγγελμα, έτσι όπως το έμαθαν από πάππου πρός πάππου κι αφετέρου να μεταφέρουν σε μικρούς και μεγάλους στοιχεία της ζωής των βοσκών του Ψηλορείτη.



Στο χώρο αυτό μπορούν μαθητές αλλά και ενήλικες, που δε γνωρίζουν πως αρμέγονται τα ζώα, πως γίνεται το τυρί, πως ωριμάζει στη συνέχεια, πως κουρεύονται τα πρόβατα, πως ετοιμάζονται στον ξυλόφουρνο ψωμιά και παξιμάδια, πως γίνεται η απόσταξη της ρακής, πως συλλέγονται τα άγρια χόρτα, πως είναι να μοιράζεσαι με τους άλλους μετά από περπάτημα στην άγρια φύση τα αγαθά που σου προσφέρει ένας κήπος, να βιώσουν όλες αυτές τις εμπειρίες από κοντά.



Ανάλογα βέβαια και με την εποχή το Σπίτι του Βοσκού μυεί τον επισκέπτη του στο άρμεγμα και την τυροκόμηση, στην παρατήρηση της άγριας ζωής, στα μονοπάτια των βοσκών, συνδυάζοντας όλα αυτά με βιωματικά εργαστήρια και εκπαιδευτικά προγράμματα .

Το μιτάτο είναι φτιαγμένο από τοπική πέτρα, από τα χέρια των ίδιων των ιδιοκτητών του, σύμφωνα με την τοπική παράδοση που τα θέλει να είναι θολωτές κατασκευές όμοια με τους μινωικούς τάφους. 

Το εσωτερικό του ευρύχωρο για να μπορεί να παρακολουθήσει την τυροκόμηση ένας αριθμός μερικών δεκάδων ατόμων.



Προηγείται βέβαια το άρμεγμα σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο που αν και παραπέμπει σε μάντρα, με το κλασικό σχήµα µήτρας, όπου µαζεύονται τα κοπάδια,έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε, αμφιθεατρικά, να μπορούν όλοι να παρακολουθήσουν τη διαδικασία και όσοι το επιθυμούν να συμμετάσχουν κιόλας σε αυτή αρμέγοντας .



Το γάλα στη συνέχεια μεταφέρεται στο μιτάτο όπου γίνεται η τυροκόμηση. 

Εδώ για το πήξιμο του και τη μετατροπή του σε τυρί χρησιμοποιούν μόνο αγαστέρα, δηλαδή το αποξηραμένο περιεχόμενο του στομαχιού του αρνιού ή του κατσικιού που έχει τραφεί μόνο με γάλα. 

Ο παπά Ανδρέας Κόκκινος, που σε πρόσφατη επίσκεψη της περιβαλλοντικής ομάδας του Εσπερινού Γυμνασίου Ηρακλείου ανέλαβε να εξηγήσει σε μαθητές και εκπαιδευτικούς πως λειτουργεί ο χώρος, δίνει λεπτομέρειες για τον τρόπο που κατασκευάζεται ένα μιτάτο ώστε να είναι ανθεκτικό στις αντίξοες καιρικές συνθήκες έχοντας ως μοναδική πηγή εισόδου του φυσικού φωτισμού μια τρύπα, τον λεγόμενο  «ανηφορά», στην κορυφή του. 

Μάλιστα από εκεί ποτέ οι βοσκοί δεν καθαρίζουν τις αράχνες και τους ιστούς τους γιατί η παρουσία τους λειτουργεί ως αποτελεσματική μυγοπαγίδα, με τα ενοχλητικά έντομα να κατευθύνονται προς το φώς κι εκεί να παγιδεύονται στους ιστούς, μη αγγίζοντας έτσι το γάλα και το τυρί που υπάρχει στο χώρο.



Στο Σπίτι του Βοσκού, δίπλα και σε συνέχεια του κεντρικού χώρου του μιτάτου, υπάρχει μια προέκταση, με το ίδιο υλικό κατασκευασμένη, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν διαφόρων μεγεθών τουπιά και ταράχτες για το ανακάτεμα του γάλακτος στο καζάνι ώστε να ξεχωρίσει το τυρί.






Σε παρακείμενο χώρο το Σπίτι του Βοσκού φιλοξενεί κατασκευή για το ψήσιμο του  περίφημου αντικριστού , ξυλόφουρνο, όπου κάθε μέρα ετοιμάζεται ψωμί και παξιμάδι, αλλά και ένα ρακοκάζανο που οι ιδιοκτήτες έχουν κληρονομήσει και με καμάρι επιδεικνύουν, μια και στο παρελθόν, σε επίσκεψη του Βενιζέλου στα μέρη τους, είχε γίνει αφορμή για να καταργηθούν οι υψηλοί φόροι στη ρακή.


Φυσικά από μια τέτοια υποδομή δεν θα μπορούσε να λείπει μια μεγάλη υπαίθρια τραπεζαρία όπου οι επισκέπτες  μπορούν να γευματίσουν και να δοκιμάσουν τα καλούδια ,που στο σύνολο τους παράγονται από την οικογένεια Κόκκινου.



Εναλλακτικά όσοι θέλουν να περπατήσουν και να εξερευνήσουν τη φύση, που είναι εξαιρετικής ομορφιάς σε αυτή την περιοχή και προσφέρει μονοπάτια που περνούν μέσα από σφεντάμια, βελανιδιές και παλιά μιτάτα, μπορούν να ακολουθήσουν κάποιο από τα ειδικά σχεδιασμένα προγράμματα. 

Μάλιστα όπως περιγράφει ο παπά Ανδρέας σε ένα από αυτά στους επισκέπτες δίνονται βούργιες. Από το μιτάτο τους τροφοδοτούν  με τυρί και ψωμί ενώ στη συνέχεια τους οδηγούν στο περβόλι απ΄όπου κόβουν λαχανικά εποχής τα βάζουν κι αυτά μέσα στις βούργιες και στο τέλος της διαδρομής τους κολατσίζουν, μαθαίνοντας να μοιράζονται το φαγητό τους  και να γίνονται όλοι μια παρέα .

Ελένη Βασιλάκη



Γουρουνόπουλο στη γάστρα σε βίντεο μαγειρικής που σε στέλνει...






Κι εκεί που λες πόσο πιο νόστιμο μπορεί να γίνει το γουρουνόπουλο στη γάστρα, σε σχέση με ότι έχεις δοκιμάσει ως τώρα, πέφτεις πάνω στο βίντεο του AlmazanKitchen και  θέλεις να εισβάλεις στην οθόνη του υπολογιστή σου και να δαγκώσεις έστω ένα μικρό κομμάτι από το δικό τους γουρουνόπουλο νιώθοντας ταυτόχρονα ένα συναίσθημα διαβολικής πείνας να σε κατακλύζει.

Γιατί οι άνθρωποι αυτοί από τη Σερβία, που έφτιαξαν το κανάλι μαγειρικής  AlmazanKitchen στο youtube, δεν μαγειρεύουν απλά…

Με το δικό τους μοναδικό τρόπο ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις του τηλεθεατή  ο οποίος νιώθει , και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, τα αρώματα από τα φαγητά τους, τις γεύσεις από τα μοναδικά πιάτα τους κι όλα αυτά χωρίς εκείνοι να βγάλουν λέξη από το στόμα τους ενώ εκτελούν τις συνταγές τους.

Όπως θα δείτε κι εσείς στο βίντεο που σας παραθέτουμε η καινοτομία αυτών των βίντεο μαγειρικής είναι πως έχουν μόνο ήχους της φύσης και του φαγητού που ψήνεται και προετοιμάζεται, δίχως περιγραφές και πάντα σε εξωτερικούς χώρους, κυρίως σε δάση και δίπλα σε ποτάμια.

Όλα τα υλικά που χρησιμοποιούν είναι οργανικά , τις περισσότερες φορές τα βρίσκουν επι τόπου στα σημεία όπου μαγειρεύουν, και εννοείται πως ότι ψήνουν είναι στα κάρβουνα, σε αυτοσχέδιους φούρνους κι όχι στο ηλεκτρικό ή σε γκάζι.

Δείτε το βίντεο με το γουρουνόπουλο στη γάστρα, ακούστε τους ήχους του ενώ ψήνεται και την τραγανή πέτσα του όταν σπάει με το μαχαίρι και απογειωθείτε... 





Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Διήμερο ενημέρωσης και εκπαίδευσης για το Ηλεκτρονικό Εμπόριο στο Ηράκλειο




Διήμερο για το ηλεκτρονικό εμπόριο, που έχει πλέον μπει για τα καλά στις ζωές μας, οργανώνεται αύριο Παρασκευή και μεθαύριο στο Ηράκλειο με στόχο την ενημέρωση και εκπαίδευση επαγγελματιών και επιχειρήσεων στην αξιοποίηση των ευκαιριών που προσφέρει ο κλάδος του e-commerce.

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτρονικού Εμπορίου GR.EC.A και το Επιμελητήριο Ηρακλείου, σε συνεργασία με την OTEAcademy, το Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Επιχειρείν του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ELTRUN και το HUB to Business - H2B με την υποστήριξη της Phaistos Networks διοργανώνουν για πρώτη φορά στο Ηράκλειο ένα ολοκληρωμένο δράσεων για το Ηλεκτρονικό Εμπόριο.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
      1) Εκπαιδευτικό Σεμινάριο, «Ecommerce Fundamentals» με στόχο την εκπαίδευση των συμμετεχόντων στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο.

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί και τις δύο ημέρες και θα φιλοξενηθεί στο νέο συνεργατικό χώρο Επιχειρηματικής Ανάπτυξης Hub to Business - H2B (Κορωναίου 14,) που δημιούργησε το  Επιμελητήριο Ηρακλείου.

Εφαρμόζοντας στην πράξη το ρητό «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός», το διήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει ως στόχο την ενημέρωση και εκπαίδευση των επαγγελματιών στα βασικά θέματα που χρειάζεται να γνωρίζουν προκειμένου να πραγματοποιήσουν σωστά και αποτελεσματικά το πρώτο κρίσιμο βήμα στο e-Commerce. 

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του σεμιναρίου είναι δομημένο σε δυο βασικούς πυλώνες:

(α) Τον επιχειρηματικό σχεδιασμό, το νομικό πλαίσιο, την τεχνική υλοποίηση και τη λειτουργία του eShop

(β) Την ηλεκτρονική προώθηση και διαφήμιση, τα analytics και τα social media

 2)  Ενημερωτική Εσπερίδα με τίτλο «Προκλήσεις και Ευκαιρίες στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο», με στόχο τη δικτύωση και την ενημέρωση των παρευρισκομένων στο Ηλεκτρονικό Εμπόριο.

Η εσπερίδα θα πραγματοποιηθεί αύριο Παρασκευή στις 19:00 στην αίθουσα Καστελάκη του Επιμελητηρίου και στη διάρκεια της:

-θα παρουσιαστεί το πλαίσιο και οι συνθήκες λειτουργίας -ανάπτυξης μιας  επιχείρησης ηλεκτρονικά.

- θα γίνει ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που παρουσιάζει ο κλάδος του Ηλεκτρονικού Εμπορίου.

- θα συζητηθούν οι προοπτικές εξέλιξης του κλάδου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

-θα παρουσιαστούν οι μελλοντικές δράσεις και συνέργειες που θα υλοποιήσουν οι εμπλεκόμενοι φορείς.

Μια σημαντική πρωτοπορία της εκδήλωσης είναι ότι στον κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο του Επιμελητηρίου Ηρακλείου θα γίνουν επαφές και συναντήσεις δικτύωσης (Networking) με επιχειρήσεις της ψηφιακής οικονομίας, με επιτόπια ραντεβού που θα συντονίζονται από τις αντίστοιχες γραμματείες που θα βρίσκονται στο χώρο.


Παρόντες θα είναι επαγγελματίες μέλη του GR.EC.A., καθώς επίσης και τοπικοί επιχειρηματίες μέλη του Επιμελητηρίου με δραστηριότητα σχετική με το Ηλεκτρονικό εμπόριο και την ψηφιακή οικονομία, ώστε οι συμμετέχοντες να συνομιλήσουν μαζί τους σε προσωπικό επίπεδο.

Να σημειώσουμε πως τόσο στην εσπερίδα όσο και στο σεμινάριο θα συμμετάσχουν και θα εκπαιδεύσουν τους ενδιαφερόμενους καταξιωμένα στελέχη και ειδικοί του ηλεκτρονικού εμπορίου με μεγάλη εμπειρία και γνώσεις πάνω στο χώρο.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Το σεμπίλ του Χατζή Ιμπραχίμ Αγά στην πλατεία Κορνάρου





Το λόγο ύπαρξης του, στην πιο σύγχρονη έκδοση του, θα συνεχίσει να διαδραματίζει ο τούρκικος σεμπιλχανές ή σεμπίλ του Χατζή Ιμπραήμ Αγά, στην πλατεία Κορνάρου, δροσίζοντας όσους βρεθούν στο σημείο και θελήσουν να ξαποστάσουν.

Η άδεια που έλαβε ο δήμος Ηρακλείου από το ΚΑΣ επιτρέπει την επαναλειτουργία ως καφενείου του πιο όμορφου ίσως σεμπίλ, που διασώζεται ως τις μέρες μας.




Αξίζει όμως να θυμηθούμε την ιστορία αυτού του μνημείου, που βλέπουμε καθημερινά και που από θαύμα σώθηκε από τη μανία κατεδάφισης που είχε καταλάβει πριν από μερικές δεκαετίες το Ηράκλειο στερώντας μας μοναδικά κτίσματα όπως τον παρακείμενο ναό του Σωτήρος.

Τα σεμπίλ, που οικοδομήθηκαν επί Τουρκοκρατίας, στο Ηράκλειο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά κρήνες που έκτιζαν επιφανείς Τούρκοι για να πίνουν νερό οι περαστικοί και να καλοτυχίζουν τους κτήτορες τους.

 Το Ηράκλειο τότε, αλλά και διαχρονικά, ήταν μια πόλη με τεράστιο πρόβλημα στην υδροδότηση του οπότε το νερό ήταν το πολυτιμότερο αγαθό που μπορούσε κανείς να προσφέρει στον άνθρωπο.




Ο Χατζή Ιμπραχίμ Αγάς έκτισε, διαθέτοντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του, το σεμπίλ της πλατείας Κορνάρου, το 1776.

Πρόκειται για ένα πολυγωνικό, μεγάλου μεγέθους κτίριο με αψιδωτά παράθυρα, το καθένα εκ των οποίων φιλοξενεί και από μία βρύση με πέτρινη γούρνα. 

Μάλιστα λέγεται πως ήταν τόσο παθιασμένος με το δημιούργημα του ο Αγάς που ήθελε το καλοκαίρι να μεταφέρουν χιόνι από τον Ψηλορείτη ώστε το νερό που θα προσφέρεται από την Κρήνη του στους διαβάτες να είναι πολύ δροσερό. 

Σήμερα η αναγκαιότητα μεταφοράς χιονιού από τα βουνά έχει εκλείψει- λόγω ψυγείων- ωστόσο εξακολουθεί να υπάρχει η ανάγκη οι Ηρακλειώτες να "ζουν" τα μνημεία τους, με σεβασμό πάντα στην ιστορία που κουβαλούν, κι όχι απλά να τα θαυμάζουν ως τουρίστες.

Βέβαια παρατηρώντας τη φωτογραφία του σεμπίλ του Χατζή Ιμπραχίμ Αγά στην πρώτη του αποτύπωση (τελευταία φωτογραφία) ένα παράπονο για το ότι σήμερα του έχουμε στερήσει το πράσινο που το περιέβαλε θα το κάνουμε...

Νεκρό δελφίνι εκβράστηκε στη Μίλατο



Ένα νεκρό δελφίνι εκβράστηκε στην ακτή στην περιοχή Μπάλος στη Μίλατο. 

Πολίτης εντόπισε στην παραλία το νεκρό θηλαστικό και ενημέρωσε το Λιμεναρχείο άνδρες του οποίου μετέβησαν στο σημείο. 

Όπως διαπιστώθηκε το δελφίνι, το μήκος του οποίου έφθανε το 1,85 μέτρα, δεν έφερε κάποιο μεγάλο τραύμα από χτύπημα ή σαφή ένδειξη της αιτίας θανάτου του. Μόνο μικρά τραύματα από την επαφή του με βράχια υπήρχαν στη ράχη του.

Πόσο κρίμα τέτοια μοναδικά πλάσματα αντί να τα συναντάς στη θάλασσα και να σε συντροφεύουν να τα βρίσκεις νεκρά στις ακτές.

Να επισημάνουμε πως τα δελφίνια είναι θηλαστικά με νοημοσυνη, έχουν τη δική τους γλώσσα και εκπληκτικές ικανότητες επικοινωνίας. Διαδρονικά αποδεικνύονται σύντροφοι του ανθρώπου.

Στην αρχαιότητα λατρεύονταν με την λατρεία τους να συνδέεται κυρίως με μητριαρχικές κοινωνίες. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο το γεγονός πως η λέξη δελφίνι προέρχεται απο την αρχαία ελληνική δελφύς που σημαίνει μήτρα 




Ο υστερομινωικός θολωτός τάφος στο Μάλεμε


 



 Το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε να συναντήσει κανείς στην περιοχή του Μάλεμε στα Χανιά είναι ένας υστερομινωικός θολωτός τάφος. 

Κι όμως στην περιοχή όπου γράφτηκε μια από τις σημαντικότερες σελίδες της νεώτερης ιστορίας για τον τόπο μας υπάρχει ένα αξιόλογο ταφικό μνημείο που αξίζει τον κόπο, αν βρεθείτε σε αυτόν τον τόπο, να το επισκεφθείτε.


Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, ο  θολωτός τάφος του Μάλεμε βρίσκεται περίπου 17 χιλιόμετρα  δυτικά των Χανίων, επί του υψώματος "Καυκάλα".

 Ουσιαστικά θα τον βρείτε στο δρόμο προς το Γερμανικό Νεκροταφειο, αριστερά, περπατώντας ένα ευδιάκριτο μονοπάτι λίγων δεκάδων μέτρων από τον κεντρικό δρόμο.


Ο τάφος αποκαλύφθηκε τυχαία και, δυστυχώς, συλήθηκε στις αρχές του αιώνα. Σαν να μην έφτανε αυτό την περίοδο 1943-44, έπεσε βόμβα που προκάλεσε μερική κατάρρευση της στέγης και επίχωση του θαλάμου του.

Η ανασκαφή του  έγινε το 1966 από τον τότε Έφορο Αρχαιοτήτων Κ. Δαβάρα, ενώ το 1970 πραγματοποιήθηκαν αναστηλωτικές εργασίες.


Πρόκειται για ένα αξιόλογο κτιστό τάφο, που χρονολογείται στην Υστερομινωική  ΙΙΙ Β περίοδο. Ο ταφικός του θάλαμος είναι  προσεκτικά κτισμένος από ογκόλιθους πωρολίθου με συνολικό ύψος γύρω στα 4 μέτρα. 


Η κάτοψη του είναι  τετράγωνη και φαίνεται ότι κατέληγε σε πυραμιδοειδή στέγη. 

Έχει ενδιαφέρον η πρόσβαση σ΄αυτόν που γινόταν από μεγάλο δρόμο, μήκους 13,80 μέτρων, με  τοιχώματα που είχαν επενδυθεί με αδρά εργασμένους λίθους, ενώ λεπτό στρώμα κοκκινωπού επιχρίσματος κάλυπτε το δάπεδο του. 

Με ύψος 2 μέτρα και πλάτος 1.60 μέτρων η είσοδος διακρίνεται για το μεγάλο υπέρθυρο της, το ανακουφιστικό τρίγωνο και τους δύο λίθινους όλμους, όπου πιθανόν  θα στηριζόταν η ξύλινη πόρτα που  κάλυπτε το κτιστό φράγμα.



Αν και συλημένος ο τάφος έφερε στο φως, κατά την ανασκαφή του, αρκετά όστρακα αγγείων και δύο σφραγιδόλιθους,ο πρώτος εκ των οποίων χάλκινος κι ο δεύτερος από αχάτη με απεικόνιση ελαφιού.


   

Η Ιέρεια των Ανέμων των Μινωιτών...τη λάτρευαν και της προσέφεραν ελαιόλαδο

  Μόλις δύο αναφορές έχουμε μέχρι σήμερα στην Ιέρεια των Ανέμων και στην λατρεία της στη Μινωική Κρήτη παρότι ο άνεμος φαίνε...