Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ο Απρίλιος μας αποχαιρετά "φορώντας" τα καλύτερα του


Μπορεί ο Απρίλιος να ξεκίνησε τρομάζοντας μας με τη διχογνωμία του, τη μια κρύο, την άλλη ζέστη και πολύ βροχή,  αλλά στην εκπνοή του φροντίζει να μας αποζημιώσει με το πιο θερμό και γαλήνιο χαμόγελο του.


Με θερμοκρασίες που θυμίζουν καλοκαίρι, μια θάλασσα "λάδι", άπνοια και μια φύση μοσχομυριστή, μας αποχαιρετά σιγά σιγά για να δώσει τη θέση του στο Μάιο, που για την Κρήτη ουσιαστικά σηματοδοτεί την αρχή του καλοκαιριού.


Οι φωτογραφίες από κολπάκια στη βόρεια παραλιακή ζώνη, με κατεύθυνση προς τα δυτικά του νησιού, μαρτυρούν του λόγου το αληθές και ταυτόχρονα μας προκαλούν να βγούμε έξω και να χαρούμε την ευλογία που τόσο απλόχερα μας χαρίζει αυτός ο τόπος, την ευλογία του να είμαστε ταυτόχρονα δίπλα στην θάλασσα και δίπλα στο βουνό, με αναρίθμητες επιλογές για βόλτα και εκδρομές.


Αρκεί να επιστρατεύσουμε την καλή μας διάθεση, να πάρουμε στις αποσκευές το πιο πλατύ χαμόγελο μας, να αφήσουμε στο σπίτι τα προβλήματα μας  και να βγούμε έξω...το που θα πάμε δεν έχει σημασία, είναι παντού όμορφα αυτή την εποχή.



Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Μαντιλίδες: Φάτε τις, μαδήστε τις, κάντε τις πρωτομαγιάτικο στεφάνι




Την τιμητική τους έχουν τη Δευτέρα, λόγω πρωτομαγιάς, οι μαντιλίδες, τα όμορφα αγριολούλουδα που κατακλύζουν την Κρήτη αυτή την εποχή και αποτελούν την πρώτη ύλη για το μαγιάτικο στεφάνι που η παράδοση θέλει να φτιάχνουμε και να τοποθετούμε στα σπίτια μας ως το βράδυ της παραμονής του Άι Γιαννιού (23 Ιουνίου).

Ποιο νεαρό κορίτσι στην Κρήτη δεν έχει μαδήσει μαντιλίδα για να μάθει αν το αγαπά, αν το λατρεύει, αν το μισεί ή αν το κοροϊδεύει το αγόρι που ποθεί, αποδίδοντας στο λουλούδι σχεδόν μαντικές ικανότητες; 


Οι μαντιλίδες ανήκουν στη μεγάλη οικογένεια των μαργαριτών, οι οποίες αποτελούν τα πλέον κοινά αγριολούλουδα στη χώρα μας και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Το ελληνικό τους όνομα είναι ανθέμιδες καθώς η λέξη μαργαρίτα έχει λατινογενή προέλευση.

Στην Κρήτη το πιο συνηθισμένο είδος της οικογένειας των μαργαριτών είναι η  Μαντιλίδα, Glebionis segetum ή Chrysanthemum segetum.

Οι μαντιλίδες ως φάρμακο


Κατά την αρχαιότητα η ανθέμιδα είχε αφιερωθεί στη θεά Άρτεμις και χρησιμοποιούνταν ως μέσο θεραπείας για γυναικεία μικροπροβλήματα. Θεωρείται πως τα λουλούδια αυτά έχουν φαρμακευτική δράση κατά των νευρικών διεγέρσεων και της βρογχικής καταρροής ενώ το αφέψημά τους κάνει καλό στο στομάχι και στα εντερικά προβλήματα. Από φυτά αυτού του γένους παίρνονται και οι πυρεθρίνες, που χρησιμοποιούνται ως φυτικής προέλευσης εντομο-απωθητικά, καθώς έχουν μικρή τοξική δράση στα ζώα και στον άνθρωπο.

Μαντιλίδες βραστές και ομελέτα


Στην Κρήτη ωστόσο τις μαντιλίδες τις αξιοποιούμε και ως χορταρικό στην κουζίνα μας. Όχι βέβαια το λουλούδι τους, αλλά το βλαστό τους τον οποίο βράζουμε μαζί με άλλα άγρια χόρτα (ταιριάζει πολύ με τους σταφυλινάκους) και τα τρώμε με λάδι και ξύδι. Επίσης μπορούν να γίνουν, αφού βράσουν, ωραιότατη ομελέτα.

Για βαφή αυγών

Οι κίτρινες μαντιλίδες τέλος μπορούν να χρησιμοποιηθούν το Πάσχα για τη βαφή αυγών, εφόσον θέλουμε να τους δώσουμε κίτρινο χρώμα. Αρκεί να βράσουμε τα λουλουδάκια τους και να αφήσουμε τα αυγά αρκετή ώρα μέσα στο ζουμί που θα προκύψει.



Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Η παραλία του Τομπρούκ στο Ηράκλειο το 1965, ανέγγιχτη και όμορφη




Οι παλιοί Ηρακλειώτες σίγουρα θα θυμούνται τα βόρεια παράλια του Ηρακλείου πριν την τουριστική ανάπτυξη τους. Τότε μάλιστα για το μπάνιο τους επέλεγαν παραλίες, στην κυριολεξία, μέσα στην πόλη κι όχι σε απόσταση από αυτήν.

Με βάση αυτή την πρακτική η παραλία του Τομπρούκ ήταν κατά το παρελθόν, αυτό που λέμε «παρθένα». Δεν έβλεπες σε αυτή ούτε beach bar, ούτε ξενοδοχεία, ούτε ταβέρνες,  ούτε ομπρέλες, ούτε λουόμενους παρά μόνο, βράχια, άμμο και θάλασσα. 

Το Τομπορούκ να θυμίσουμε είναι το ανατολικότερο τμήμα της παραλίας του Καρτερού και το όνομα της θυμίζει την ομώνυμη ιστορική πόλη-λιμάνι στα ανατολικά παράλια της Λιβύης.

Μια τέτοια εικόνα, ενός παρθένου και ανέγγιχτου, Τομπρούκ, το 1965, αποτύπωσε ο Αμερικανός Harris Parkell, που προφανώς εργάστηκε στην πρώην αμερικάνικη βάση των Γουρνών και είχε κρατήσει ενθύμια από το πέρασμα του στο νησί μας.

Μάλιστα τον εντυπωσίασε τόσο πολύ, όταν ήλθε ξανά στο Ηράκλειο το 2005, η αλλαγή που είδε στο Τομπρούκ  που έφτιαξε ένα μικρό βίντεο, όπου αρχικά βλέπουμε τη φωτογραφία της παραλίας το 1965 και στη συνέχεια το πώς εξελίχθηκε το 2005.


Η αλλαγή είναι όντος εντυπωσιακή. 




Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Πως συγχωνεύθηκε η λατρεία της νύμφης Βριτόμαρτις, της Δίκτυννας και της Αρτέμιδος στην Κρήτη




Από τη μινωική περίοδο ήταν γνωστή η λατρεία στην Κρήτη της νύμφης Βριτόμαρτις. Πρόκειται για μια θεότητα με αναφορές κυρίως στις κοπέλες και τους νέους κυνηγούς, που επιδίδονταν στην λατρεία της, μια θεότητα που σχετίστηκε και με τις μυήσεις εφήβων στις λόχμες και τα φαράγγια του νησιού.

Στην ουσία βέβαια, όπως προκύπτει και από κείμενα της αρχαιότητας υπήρξε στην πορεία συγχώνευση της  Βριτόμαρτις, της Δίκτυννας και της θεάς Αρτέμιδος σε μια κοινή λατρεία, αν δεν επρόκειτο για το ίδιο και το αυτό πρόσωπο.

Στην Ελληνική Μυθολογία, στον 3ο τόμο, όπου καταγράφονται ήρωες και τοπικές παραδόσεις, τον οποίο υπογράφει μεταξύ άλλων συγγραφέων ο Ιωάννης Θ. Κακριδής, διαβάζουμε δύο διαφορετικές εκδοχές του μύθου για το ποια ήταν η Βριτόμαρτις.

Σύμφωνα με την πρώτη, η Βριτόμαρτις ή Δίκτυννα ήταν νύμφη, γεννημένη στην Καινώ της Κρήτης . Είχε πατέρα τον Δία και μητέρα την Κάρμη , κόρη του Εύβουλου και εγγονή της Δήμητρας . Της άρεσαν πολύ οι πορείες και τα κυνήγια μέσα στα δάση, αγαπούσε ιδιαίτερα την  Άρτεμη και την ακολουθούσε παντού.

Έλεγαν μάλιστα πως αυτή είχε επινοήσει και το κυνηγετικό δίχτυ. Μια φορά που την είδε ο Μίνωας,
την ερωτεύτηκε παράφορα και άρχισε να την κυνηγά παντού . Εννιά ολόκληρους  μήνες έτρεχε πίσω της  στα βουνά και στο λαγκάδια ο βασιλιάς , όμως εκείνη  κατάφερνε πάντα να να ξεφεύγει και να κρύβεται μέσα στα δάση. Στο τέλος όμως την πρόφτασε, πάνω σε κάποιο ακρωτήρι, όταν το φόρεμά της μπλέχτηκε σε μια μυρτιά. Η Βριτόμαρτις , για να μην πέσει στο χέρια του Μίνωα πήδηξε από ψηλά στη θάλασσα και βρέθηκε μέσο στα δίχτυα των ψαράδων. Τότε, έλεγαν οι Κύδωνες, οι πιο παλαιοί κάτοικοι της Κρήτης, την είπαν Δίκτυννα  και για το πάθημά της της αφιέρωσαν το Δικταίον όρος και την λάτρεψαν σαν θεά.

Σύμφωνα με τη δεύτερη,η Βριτόμαρτις  γεννιέται από το ζευγάρωμα της Κόρμης με το Δία. Η Βριτόμαρτις απέφευγε τις συναναστροφές και ήθελε να διατηρήσει την αγνότητά της. Κάποτε άφησε την πατρίδα της τη Φοινίκη και ήρθε στο Άργος. Μετά πήγε στην Κεφαλληνία και εκεί οι ντόπιοι της έδωσαν το όνομα Λαφρία.

Από εκεί η Βριτόμαρτις ταξίδεψε ως την Κρήτη, όπου την είδε ο Μίνωας , την πόθησε και την κυνηγούσε για να την κάνει δική του. Η Βριτόμαρτις βρήκε καταφύγιο κοντά σε κάποιους ψαράδες. που την έκρυψαν στα δίχτυα τους. Αφού γλίτωσε από το κυνήγημα του Μίνωα , ένας από τους ψαράδες , ο Ανδρομήδης , την πήρε μαζί του , με το πλεούμενο του και την έβγαλε στην Αίγινα. Εκεί δοκίμασε να ενωθεί μαζί  της , χωρίς εκείνη να το θέλει. Έτσι η Βριτόμαρτις αναγκάστηκε να τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορούσε και πρόφτασε να εξαφανιστεί μέσα στο γειτονικό άλσος . Όταν οι ντόπιοι έψαξαν να την βρουν ανακάλυψαν στη θέση που την γύρευαν ένα άγαλμα της αντί  για την ίδια . Τότε κήρυξαν τον τόπο ιερό, ονόμασαν την άφαντη Αφαία και την λάτρεψαν σαν θεά.

Στα σχόλια του τόμου αναφέρεται πως δύο αρχικά αυθυοπόστατες σεληνιακές θεές, με κοινό
λατρευτικό πρότυπο την Αστάρτη της Γάζας, η Βριτόμαρτις στην ανατολική Κρήτη και η Δiκτυννα στη δυτική  ταυτίστηκαν σε μια ενιαία μινωική λατρεία με δυο μυθικές εκδοχές.

 Βριτόμαρτις, σύμφωνα με αρχαίες μαρτυρίες, σήμαινε γλυκιά παρθένα. Η Δίκτυννα πήρε το όνομα της από τον αρχικό τόπο λατρείας της , το όνομα του βουνού Δίκτη.

 Η μυθοποιημένη παρετυμολογική σχέση με τα δίχτυα των κυνηγών ή των ψαράδων,ευνοήθηκε  από τα σεληνιακά γνωρίσματα της θεάς: οι επιδόσεις στα κυνήγια, τα τρεχάματα στα βουνά και τα λαγκάδια, το πήδημα στη θάλασσα ταιριάζουν στην Άρτεμις , στη Σελήνη ακόμα και στη Νύχτα.

 Από το μύθο του Ήλιου ξέρουμε τη βιαστική φυγή της Νύχτας, με την εμφάνιση του  Ήλιου και το βούτηγμα της στη θάλασσα, όμοιο με το πήδημα της Ινώς μπροστά στην καταδίωξή της από τον Αθάμαντα. Άλλωστε το δίχτυ,για ευνόητους λόγους όργανο μαγείας, ανήκει στη Σελήνη. Καθαυτό το αφηγηματικό στοιχείο με τον ψαρά που πιάνει στο δίχτυ του μια κοπέλα , είναι από τον  κόσμο του παραμυθιού .

Στις επιδόσεις της Δίκτυννας και τις σχέσεις της με την  Άρτεμις βλέπουμε όχι μόνο την αρχική φυσιογνωμία της μινωικής θεάς αλλά και την υποκατάσταση της από την  ολυμπιακή ομοούσια της . Οι περιπλανήσεις της μέσα στην Κρήτη και το ταξίδια της σε άλλους τόπους,από τους εύλογους υπαινιγμούς στην πορεία και τις φάσεις της Σελήνης, απηχούν συσχετισμούς με ομοειδείς τοπικές λατρείες όπως της  Αφαίας στην Αίγινα και της Λαφρίας στην Κεφαλληνία.

Όλες  αυτές οι λατρείες με τον καιρό χωνεύτηκαν μέσα  στην επίσημη  λατρεία της  Αρτέμιδος.  Οπότε τα ονόματα Αφαία, Λαφρία, Βριτόμαρτις, Δίκτυννα κατέληξαν λατρευτικά επίθετα της ολυμπιακής θεάς.

Μετά τα λαγόψαρα κι άλλος λεσεψιανός μετανάστης στη θάλασσα της Γρά Λυγιάς




Έναν ακόμα λεσεψιανό μετανάστη βρήκε, αυτή τη φορά, στη θάλασσα της Γρα Λυγιάς, κάτοικος της περιοχής. Πρόκειται για ψάρι του είδους Fistularia, το οποίο προκαλεί μεγάλες καταστροφές καθώς τρώει το γόνο άλλων μικρών ψαριών απογυμνώνοντας τις θάλασσες μας από γνωστά είδη.


Το ψάρι της φωτογραφίας βρέθηκε νεκρό στην παραλία, ωστόσο οι πληθυσμοί του είναι αρκετά μεγάλοι πλέον και στην Κρήτη ώστε η απώλεια ενός να θεωρείται αμελητέα.

Ψαροντουφεκάδες έχουν δει το εν λόγω ψάρι να κινείται μάλιστα σε κοπάδι κυνηγώντας στα ρηχά μικρά ψαράκια.

Τα Fistularia, που κυκλοφορούν στις θάλασσες μας, είναι ακίνδυνα ωστόσο το μήκος τους ξεπερνά το 1,5 μέτρο και η όψη τους είναι αρκετά τρομακτική. Εξαπλώνονται δε πολύ γρήγορα και φυσικά σε βάρος των ντόπιων ειδών ψαριών.


Για την ιστορία να πούμε πως λεσεψιανοί μετανάστες (Lessepsian migrants) αποκαλούνται τα ψάρια και οι άλλοι θαλάσσιοι οργανισμοί που μέσω Σουέζ περνάνε και εγκαθίστανται στην Μεσόγειο. 

Τα είδη αυτά χρωστούν τον χαρακτηρισμό «λεσεψιανοί μετανάστες» στον Γάλλο μηχανικό Φ. Λεσέψ που πρωτοστάτησε στην κατασκευή της διώρυγας του Σουέζ

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ηρακλειώτης επιχειρηματίας κάνει τη δουλειά του "δοκιμάζοντας" εργαζόμενους





Αίσχος!! Αυτή η λέξη έρχεται αυτόματα στο μυαλό μαθαίνοντας για την πρακτική ντόπιου επιχειρηματία που ζητά προσωπικό, μέσω δημοφιλούς σελίδας προσφοράς βοήθειας σε συνανθρώπους μας που το έχουν ανάγκη, για να κάνει τη δουλειά του... δια της δοκιμής.

Όπως αναφέρουν άτομα που έπεσαν θύματα του, ο εν λόγω επιχειρηματίας εμφανίζεται  με το πρόσχημα της πρόσληψης προσωπικού στην επιχείρηση του. Οι άνθρωποι που επισκέπτονται τη σελίδα αυτή στο Facebook, είναι κατά κανόνα συμπολίτες μας με  σοβαρά οικονομικά προβλήματα που φθάνουν στα όρια της πλήρους ανέχειας.

 Βλέποντας την αγγελία του ανταποκρίνονται και ζητούν εργασία. Τότε εκείνος τους λέει πως θα τους δοκιμάσει πρώτα να δει αν του κάνουν και στη συνέχεια θα τους προσλάβει. Η "δοκιμή" του διαρκεί μέχρι 3 ημέρες, διάστημα κατά το οποίο οι άνθρωποι εργάζονται κανονικά, χωρίς να αμείβονται. Σημειωτέον πως η εργασία τους περιλαμβάνει μέχρι και νυχτερινή απασχόληση αλλά και υπερωρίες.

 Ωστόσο κανείς από αυτούς τελικά δεν προσλαμβάνεται και διαρκώς έρχονται νέα πρόσωπα να ανανεώσουν τους "υπό δοκιμή" εργαζόμενους του. Φυσικά αυτή η πρακτική ήταν θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί με τους ίδιους τους παθόντες πλέον να συμβουλεύουν τον κόσμο να μην πέφτει στην παγίδα του ξύπνιου επιχειρηματία, που όχι μόνο παρανομεί αλλά δεν έχει και κανένα ηθικό φραγμό να εκμεταλλευθεί ανθρώπους που πραγματικά έχουν απόλυτη ανάγκη να εργαστούν. 

Μάλιστα τα θύματα του ζητούν να παρέμβουν οι αρμόδιες αρχές και το άτομο αυτό να τιμωρηθεί  για τον τρόπο που επέλεξε να κάνει τζάμπα τη δουλειά του. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email